Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Her insanın böyle tatsız tuzsuz bir zaman diliminden geçtiğinde her şey manasızlaşıp ruhunu cendere içinde bulduğu anlarda kalemin mürekkebi bile sarı akar.
Bu ruh durumundan tez zamanda kurtulmanız dileğiyle.
Güzeldi
Kurtulmak yok. Halleriyle oynar söz işçileri. Bence yani
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta