Sövmek istiyordu,
Dilinin ucunda, zehirden kelimeler.
Kahpe felek diyordu,
Zırıl zırıl ağlayıp.
“Bu dünyanın anasını” dedi;
Ve sonra, iç geçirdi.
Onca günahın hesabını ödeyip,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




birde o sarhoşun yüreği var kendinde saklı. ben olsam yanaşır yanına ve onu anlamaya da çalışırdım biraz.
İnsan işte.. Kimi kendini rezil eder. kimi de kendini vezir eder. Tercih meselesi.... Ah diğerlerine zararları olmasa..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta