Sarhoş Şiiri - Eza Ak

Sarhoş kafamdan çıkan bu fütursuz fikirler,
Akla, kelama uygun olmayan bomboş şiirler.
Kimedir, nedendir bilinmez ki,
Seni görmeyen neden delirdiğimi bilemez ki.

Geçmeyen bir sarhoşluk içindeyim.
Asıl içtiğimde bir tek kendimdeyim.
İçmeden sarhoş olunamaz mı?
İnsan aşk ile ayılamaz mı?

Rakıdan daha keskin bir kokusu var.
Onu tüketmek için neye gerek var?
Her şehvet ve zevkten öte benim için;
Onu gören insan can atar ölmek için.

Bu sarhoşluğun günahını kim çeker?
Gözleri, kaşları kalbime fidanlar diker.
Severek oldum ben berduş,
Konuşurken her gece ben bir baykuş.

Sabah dakika sayıyorum, cama çıkar diye.
Belki gülerse ayılırım diye.
Doktorlar derdime ne olur bir çare...
Hiçbir şişede bulamadım bu derde bir çare.