Sensiz yaşamak bana inan çok zor geliyor
En anlamlı şeyleri anlamsız buluyorum
Her yeni gün doğmadan şu gönlümde ölüyor
Hazan gülleri gibi sararıp soluyorum
Senden sonra gülmedim, darıldım ben neşeye
Atıyorum kendimi bulduğum bir köşeye
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta