Deprem oldu yıkıldı, van gölünün etrafı.
Çöktü çürük binalar, yaşandı can Pazar
Hemen geldi ekipler, enkazı kaldırmaya.
Kalkan her yıkıntıda, ne filizler sarardı.
Analar evladın arar, evlatlar anasını.
Her kes kendisi sarar, kanayan yarasını.
Sararan filizlere, dökerler gözyaşları.
Ne acılar çekerek, sürerler yaşamını.
Bu soğukta girecek sıcak yuvası olmaz.
Sırtına geçirecek bir kazağı bulunmaz.
Çok yardımlarda gelse eski huzuru olmaz.
Acıyı çeken bilir, gören duyan anlamaz.
Ferhat ALTUNAY
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta