Deprem oldu yıkıldı, van gölünün etrafı.
Çöktü çürük binalar, yaşandı can Pazar
Hemen geldi ekipler, enkazı kaldırmaya.
Kalkan her yıkıntıda, ne filizler sarardı.
Analar evladın arar, evlatlar anasını.
Her kes kendisi sarar, kanayan yarasını.
Sararan filizlere, dökerler gözyaşları.
Ne acılar çekerek, sürerler yaşamını.
Bu soğukta girecek sıcak yuvası olmaz.
Sırtına geçirecek bir kazağı bulunmaz.
Çok yardımlarda gelse eski huzuru olmaz.
Acıyı çeken bilir, gören duyan anlamaz.
Ferhat ALTUNAY
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta