Tövbelerle anılır olmuş adım, anılarım.
Ateşe atılmış fotoğrafım, hatıralarım.
Aha verilmiş geçmişim, yaşayacaklarım.
Anladım ki yokluğunda da sınanacağım...
Yasak edilmiş ortamım, arkadaşlarım.
İkna edilmiş hısmım, akrabalarım.
Dile düşürülmüş mahremim, sırlarım.
Anladım ki ayrılığını da anlatamayacağım.
Boyumu aşmış suçlarım, günahlarım.
Ne adım kalmış ne adamlığım.
Tutanaklara geçmiş şiddetim, zorbalığım!
Anladım ki yalanlarından da kurtulamayacağım.
Öte tarafa bırakılmamış hesabım, kitabım.
İbret olacakmış acım, ızdırabım.
Belli ki dünya döndükçe çırpınıp duracağım.
Anladım ki battıkça daha da batacağım...
Fikret Adımol
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 23:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevgimi aldım, avucuna bıraktım. Sen sevgimi alıp, öpmeden, koklamadan kalbine sapladın. Ben seni sevmeye çalışırken yine ben senin saplantılarına katlandım.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!