Tövbelerle anılır olmuş adım, anılarım.
Ateşe atılmış fotoğrafım, hatıralarım.
Aha verilmiş geçmişim, yaşayacaklarım.
Anladım ki yokluğunda da sınanacağım...
Yasak edilmiş ortamım, arkadaşlarım.
İkna edilmiş hısmım, akrabalarım.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta