Tövbelerle anılır olmuş adım, anılarım.
Ateşe atılmış fotoğrafım, hatıralarım.
Aha verilmiş geçmişim, yaşayacaklarım.
Anladım ki yokluğunda da sınanacağım...
Yasak edilmiş ortamım, arkadaşlarım.
İkna edilmiş hısmım, akrabalarım.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta