Kalem tutmazsa şairin eli
Ve de aklına düşmezse kelimeleri.
Aklım ki sana düşmüş.
Çok uzaklarda, sen bir tarlada şimdi
Mavralar eker nedimetler biçersin.
Zayıflamış gibi kalbinin ateşi,
Hiç kimsenin bilmediği bir izbede,
Sert rüzgarlara söversin.
Yeni evler inşa etmek lazım denir,
Ama sanki hala perdesi uçuşur penceremizin.
Acı, zamandan soyuttur.
Bir bekleyeni varmış gibi her fısıltıya yüz çevirir,
Bir manası varmış gibi gözlerimi düşlersin.
Hayat basit denklemler içerir.
Bu yanılgıya nasıl düşersin?
Mektuplarım olsa, bu sözleri sana yazsam.
Biliyorum, beni yine inciteceksin.
Ellerim yaşlanıp nice kalemler tutacak,
Nice kelimeler seyir edecek onu.
Elbet hatırımdan silinecek gülüşün ve sen,
Genç bir kalpte yaşanıp biteceksin.
Kayıt Tarihi : 9.07.2026 10:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!