İyi insan olduğunu sanıyordum;
iyiliğin,
kimse görmediğinde de insanın içinde aynı sessizlikle büyüdüğünü,
bir elin uzandığında karşılığını beklemeyeceğini,
iyiliğin alkışla değil,
unutulmuş bir yerde bıraktığın iz ile ölçüldüğünü sanıyordum.
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta