Sanma ki Unuttum Şiiri - Efsun Bkr

Dilimde biriken binlerce kelime var,
Sana doğru koşmak isteyen, dizginleri kopuk...
Ama duruyorum.
Çünkü senin sükunetin, benim kıyametimden kıymetli.
Düzenin bozulmasın, uykuların bölünmesin diye,
Kendi sesimi kendi kalbimde boğuyorum.

Sanma ki unuttum,
Sanma ki bu sükut, bir vazgeçiş hikayesi.
Sadece, bir toz bulutu olup da
Pencerendeki o berrak manzarayı kirletmekten korkuyorum.
Kafanı karıştırmak, duygularını altüst etmek;
Sana sevgiyle değil, bir yükle gelmekten çekiniyorum.

Şimdi hangi notaya değse mızrap,
Hangi şarkı başlasa o bildik tonda,
Gözlerimin daldığı o boşlukta sadece sen varsın.
Notalar senin adını heceliyor,
Ben ise suskunluğun o devasa kalesinde,
Seni senden koruyorum.
Uzak durmak, yaklaşmaktan bin kat daha zor;
Ama bil ki, en çok da "sen" olduğun için,
Bu sessiz acıyı başımın üstünde bir tac gibi taşıyorum.