D.t. 1987 ne zaman ölür bilinmez.
hüzünlü şehir ş.urfa
yine gelmiş kış
insanlar evlerine çekilmiş
sanki el ayak çekmişler hayattan
bacalardan durmadan
duman yükselirevlerde
kış sert geçecek herhalde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




sevgililer ürkek ürkek dolaşıyor
sanki başlarına birşey gelecek v
birçok şehirde bu sorunlar var...
bir çok anadolu kenti aynı kaderi yaşıyor...
tebrikler...
babo sıra geceleri bitti artık
hem bitlisde beş minare de yok
hasan galasında caketim de galmamış
hem urfa dağlarında ceylanlar da gezmiy
herkes;şak-şuka,şaka da şuka söylüy...
nacizane şiirimden eklemek istedim.
duyarlı yüreğinizi ve şiirinizi tebrik ediyorum.
selamlar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta