Sanki Yaşantım Bitmiş Gibi

Sanki yaşantım bitmiş gibi,
Dolapta kaç yıldır giymediğim
Takım elbiselerim,
Bana olmaz olmuş,
Kendi kendilerine kirlenmişler,
Benim gibi eskimeye yüz tutmuşlar.
Hepsinin hatıraları, kederleri bana bakıyor.
Mutfakta ne tepsinin yerini ne de
Kahve fincanının yerini bulabiliyorum.
Hepsinin hatırası, kederleri bana bakıyor.
Sanki ev sahibi ben değilim,
Misafirim gibi evdeki eşyaları arıyorum.
Şimdi ben ne yapmalıyım?
Gitsem ayıp olur,
Kalsam hep seni
Kapı eşiğinde gelecekmiş gibi
Gözümde tüter oldun,
Ne bir ses ne bir nefes...
Ev bana yabancı sanki,
İçinde hiç susmayan kimsesiz bir kafes.