Öksüz yüreğimin acısı dinmez
Dünyanın ettigi içime sinmez
Dertlerim omuzdan silkindim inmez
Üfleyip acımı dağlıyor sanki
Ömrümün miyadı doldu doluyor
Her nereye gitsem kader buluyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta