Düşün bir kere!
Sabahlardan vazgeçmiş bir gönül, geceyle kucak kucağa.
Ucu kırık bir kalemle karalamaya çalışıyorum
Eksik harflerle, silinmiş kelimelerle zar zor ayakta duruyor.
Ve güneşe hasret kalmış nemli kirpiklerim, seher vakti üşür dilsiz sözlerim,
Belki yoksunluğun bir satır aralığı kadar yakındır uzaklığın.
Peki ya sen ne sandın?
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta