Meğer ne kadar mutluymuşum
Tahta sandalyemle ben
Boyu boyuma eş
En yakın arkadaşımken.
Ne kolaymış anlatması
Otururken üstünde gülmesi,ağlaması
Kesilince bide ayaklarım yerden
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Büyürken , sıkıntılarımız, dertlerimiz,acılarımızda bizimle birlikte büyüyor, bir de sevgiler, sevinçler mutluluklar. İkinci gruptakilerin daha fazla olmasını dilerim. Güzel ve anlamlı bir tesbit ve anlatım. Kutlarım, saygılar.
Birol Hepgüler.
Mükemmel.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta