Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Sayın Hocam,Bu uzun soluklu duygu yüklü şiiriniz çok güzel bir anlatımla,okuyucuyu içine alıyor..........kutluyorum,yüreğinize sağlık,saygılarımla (10 puan+ant)
hasreti, özlemi, sevgiyi, bizi biz yapan güzellikleri şiire yansıtmışsınız. kutlarım. selam ve saygılarımla. 10 puan.
işte bu diyorum şiirleri okudukça. inanın içim açılıyor. ruhumdaki sıkıntı şiirlerle gidiyor. hepsinde ayrı bir güzellik, hepsinde ayrı bir tat seziyorum. adeta rengarenk çiçeklerin doldurduğu bir bahçede hissediyorum kendimi.
Bilirim böyle sancılarla doğar eksik kalmış arayışlar
Bütün dönenceler tanıktır şimdi
Sevgilerde yediveren güllerince açarken sözler.
...Dolu dolu, içten bir yürek boşalması şiiriniz. Paylaşımınıza teşekkürler.
Kullandığınız dil ve anlatım çok iyiydi. saygılar
Bütün dönenceler tanıktır şimdi
Yüreğimde sancısız bir çaba
Onulmaz bir derde tutsak
Bir tomurcuk gibi patlar
Sevgilerde yediveren güllerince açar sözlerim…
hocam yüregine saglık acız bir dünya olması dileğimle saygıalrımla yıldırım şimşek
...Acısız,bir Dünya dileğimle.
Bütün dönenceler tanıktır şimdi
Yüreğimde sancısız bir çaba
Onulmaz bir derde tutsak
Bir tomurcuk gibi patlar
Sevgilerde yediveren güllerince açar sözlerim
**teşbihleri çok başarılı nadide bir şiir okudum kaleminizden tebriklerimi sunuyorum tam puanla selam ve dualarımla**
Bu şiire bir de müzik ekleseydin çok iyi olurdu.
Şimdi, yalazlanmış serin sularda
Kıyıları döven hırçın dalgalar misali
Kendimleyim bir başıma ve mağrur
Yeni doğacak güne hasret
Ertelenmiş fakat bakir bir umudu taşıyan gecedeyim
BAKİR UMUDUN DOKUNULMAZLIĞI SÖYLEYEN TINISI SABAHA DEĞDİĞİ AN GÜNEŞ BAĞRINDA SAKLADIĞI ÖYKÜLERİ DOĞURUR TEK TEK ŞAİR YÜREĞE....
BU ŞİİRİ BU KADAR AZ KİŞİNİN OKUMASI DÜŞÜNDÜRÜCÜ...
HARİKA VE ÇOK DEĞERLİ BİR ÇALIŞMAYDI ŞAİR...
GÜNÜN ŞİİRİ SEÇİCİ KURULU BU TÜR ŞİİRLERİ OKUYORLAR MI Kİ !!!
KUTRLARIM...
KUTLARIM
İMGE VE BETİMLEMELER USTA KALEMİNİZDEN GÜZEL NAKŞEDİLMİŞ
TAM PUANLA
SELAMLAR
Bu şiir ile ilgili 40 tane yorum bulunmakta