Sanatın Gücü Şiiri - Kasım Kobakçı

Ruhuma dokunuyor, tablonun gizleri,
Eserin coşkusunu, şimdi hissederek,
Gözümle, çizimlerin ucuna gittiğim,
Sanatın gücü sardı, bütün bedenimi.
*
Derin izler bıraktı, ruhumda çizgiler,
Tablonun renkleriyle, aydınlandı zihnim,
Mısraların içinde, buldum ben kendimi,
Yazarın dünyasında, süzülür hayaller.
*
Sanatın rüzgarıyla, savruldu dilekler,
Gözlerim kamaşıyor, o eşsiz eserden,
Sayfaların içinden sızan, nuru gördüm,
Eleştirim, sadece içimdeki sestir.
*
Cümleler oynuyor, o satırın üstünde,
Gölgeler fısıldıyor, alınmış ilhamı,
Fikirler değişiyor, benim bakışımla,
Okudukça artıyor, içimdeki heves.
*
Fırçanın dokunuşu, aklımı alıyor,
Heykelin duruşunda, uyuyor asillik,
O eser bir aynadır, bakanın ruhuna,
Okurun yorumları, parlatıyor anı.
*
Şairin çığlıkları, o satırda ağlar,
Okurken sarsılırım, acılı hüznüyle,
Kişisel izlenimler, gösteriyor yolu,
Bakışım belirliyor, sanatın yönünü.
*
Mavilik tablosuna, baktıkça dalarım,
İçimde fırtınalar, uyandırır resim,
Öznellik rüzgarıyla, oluşur yargılar,
Yalnız benim gözümle, şaheserdir roman.
*
Okurlar, kendi payına düşeni alır,
Zerafet, bakan gözün içinde saklıdır,
Sanata değer katan, bizim hissimizdir,
Bakışın zenginliği, eseri yüceltir.