Sanatın eline düşen virane Şiiri - Akın ...

I.

Öyle dolu ki, şekilli korunmak:
Durup düşünüyorum ve durduğum yerde,
Toprak attım üç yüz on küsur bin dönüm,
Hatayla dolu, ama suçla değil:
Onun etrafında dört dönüyor,
Işıldayan bahçemizi suluyorum.

Tehdit karşılığı tetiklemeyen tehditler
Ve karşılık bulabilenler, zaman geçtiğinde.
O kadar düşündüm, bu şiddette;
Ne yaptığımı bulamadım!
Ve yanaşma çabalarımda -
Uğraşımın yakalanışımın- “nadiren hepsi’nde”;
Çalıştım, tehdidi altında gölgesinin;
Ensemde, jandarmanın ve bir sefer korktum.

Arkana bile bakmadığın apartman sahanlığında;
Bir an içinde parti konuklarına veda edip;
Hızlıca çelik merdivenden çıkıp
Beklemeksizin boşluğa kendini atıveren;
Bir celse var, ‘toprak-tükürmez’i

II.

İçime kapandım yine.
Ama bu midye çok vasıfsız.
Onun kabuğu, bir salyangoz gibi;
Pek kutsal bir tozlu yol, sarmal.

İnsan içinde, insanlar.
Otururken bakarlar, bakmadan.
Kalkarken, bakarlar:
Soramazlar, bilirler.

*

‘Kutsal-sarmal’ için bir çarşaf gerildi.
Gülle için gelmedi ‘kutsal-sarmal’;
Çarşafa atılsın diye, gülle -
Kara delik’te. Vardı ‘kutsal-sarmal’.

...'Kutsal-sarmal': Ayrıcalık adına,
...Değil; değil, 'dair bulunma'ya
...Sırf var olmak için:
...Öyle oldu, kendisi ki;
...İçindekileri, dereceleri, unuttu.
-

10 Ağustos 2004

Zarf yırtıldığında, pul yerli yerinde duruyorsa; yırtılan şafakların, dönme dolap günbatımlarına kazandırdıkları hiçbir şeydir..