ne şiirden medet um
ne bestenden ün ara
bak zil çalıyor mide kasların
açlık karanfil olmuş yakana...
ne dosta güven
ne meçhul okuyucuna
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Meçhule yazılan duygulardan medetsiz umutlar... Dökülür kağıtlara, yazarsız dünyanın günlerinde görülecek değere... Kaleminize sağlık Ercan bey... Birazda içlenerek yazılmış dizeler ama bir çırpıda okunan... Tebrik ediyorum sizi...
' kimin yaşarken kadri biliniyor....' Nice sanatçılar vardır, göçüp gittikten sonra göklere çıkarılan.Duyarlı yüreğinizi kutlarım, tebrikler.
Suna Doğanay
bu ne guzel bir hiciv dost..heligi gedigine koymussunuz.. sevgimle.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta