Az düşünsen ne olur çok çalışmaz fikri olmayan zihninin bahçesinde ne kaldı yeşerecek,
Tahtalı köyden selam var ne biçeceksin kalbinin dinmeyen dalgalarında el sallarsın rıhtımda sanki bir bekleyenin var,
Ne düşünürsün sanki dünya senin omuzlarında hiç degmezsin sen ve bedenin tutsak rihtımın kenarında demir atmış yalnızlıga,
Bir kemer olsam arzularına beden kadar genişlerdin belki sıkardım bedeninin insan olmayan ruhunun günahlarında.
Bedenin içe kaçmış ruhun dışa için dışa yansımış tonun kaça bir dünya olsan korkutamazsın günahlarının yalnızlıgını,
Bir işe benziyor yaptıklarına yetişemiyorsun bir kagıda yakışıyorsun asıl hayat kadını sensin düşürmüssünüz insanı çamura,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta