Sanal aşk Şiiri - Servet Günay Özbay

Gördüm seni, yanlızdın, tek başına
Farketmeksizin hayalimdeydin şimdi
Sis oldu birden her şey zihnimde
Sen vardın birde ben artık
Duygularımızın yalnızlığında

Düşünüyorum olurmu
Bana ne olur bakma, eriyorum her bakışında
Gelme gelmeni düşünüyorsamda
Yok ettin hasar büyük içinde
Sevemeyecek artık o bakışları, körleşen kalbim

Ne günahım vardı benim ki
Olmadık yere bıraktı kader beni
Gelmeni bekledim hep, geldin evet ama
Bende seni gördüğüm gün de iç fakirliği oluştu
Çaresizlik her gün geldi geçti, baktım kaldım

Beklentim bu kadarla kaldı
Açılamadım fakirdim
Belki sen hiç para istemedin
Sevgi titretirdi yüreğini
Ama ben anlayamadım
Sen anlatmadın
Yazık oldu unutulmaz oldu ömür bitinceye dek

Hep seni gördüğüm yaştasın
Kıyafetlerin hiç eskimedi
Saçların hala siyah ve uzun
Ve aynı kiloda kalacaksın
Bir elli yıl seni sevmeyi çok isterdim Her gece sevgilim , uzun uzun gecelerde bakarak yüzüne