Sana yandım Şiiri - Murat Online

Sana yandım
Bir ateş gibi değil
Kül olmayı göze alan bir yangın gibi

Sana yandım
Geceye bakıp adını fısıldarken
Yıldızların bile aydınlatmadığı anlarda
Ben sana yandım

Sana yandım
Bir şarkıda adını ararken
Bir şehrin sokaklarında seni beklerken

Ve kimse bilmedi
Gülüşlerimin ardında nasıl sustuğumu
Kalabalıklar içinde
Sana nasıl yalnız kaldığımı

Sana yandım
Bir çocuğun masumiyetiyle
Bir adamın çaresizliğiyle

Bilmiyorsun adını duyunca içimde
Bir kalp değil bin hatıra çarpıyor

Sana yandım
Ve bu yangını söndürmeye
Ne yağmur yetti
Ne zaman

Çünkü ben
Seni sevmeyi değil
Sana yanmaya adadım kendimi

Ve şimdi
Sana yandığım yerde duruyorum
Ne geri dönebiliyorum
Ne de vazgeçebiliyorum