Aşkı dua'ya bıraktım Şiiri - Murat Online

Her şeyden ve kendinden vazgeçer mi insan
Peki bu son olmaz mı
Uçamayan bir güvercin hayalet et, ben de öyleyim işte
Aldığım nefesin anlamı yok gibi
Düşünsenize balık artık yüzemiyor
Yani yaşamak anlamını yitiriyor

Herkesin haklı olduğu bir dünyada yaşıyoruz
Nedendir bilinmez kimse birbirine anlamıyor
Bilinmezliğe doğru yürüyoruz
Yüreklerimizde bir hançer yarası
Kanadıkça kanıyor…
Ne kadar bastırsak da üzerine ellerinde izi kalıyor
Çok mu şey istiyoruz bu hayattan
Bazen kızıyorum kendime, benim dileğim Rabbimden
Kullar anlıyor ki kendinden
Ben bir avuç mutluluk istedim Rabbimden
Kulu isyan etti, nasip etmeden
Herkes ister birinin onu çok sevmesini
Yaralarıma tuz bas istemedim ben
Göğsümü siper ettim aşk denen ateşe
Cehennem ateşi misali yangın var yüreğimde
Sahne yine benim, mutluluk oyunu sezon iki
Yare yar dedikçe yar benden gitti sevdikçe
Sevdayı bilmesem de öğrendim sevdikçe

Rabbim kuluna kul etti yüreğimi
Aşk benim meyledi
Bu Rabbimden dileğim, beni nasıl da sındı
Beni sevda ile imtihan etti
Bu öyle bir aşk ki, heves değil , nasip
Tesadüf değil, takdiri ilahi
Söz değil, kalbe düşen bir emanet
Belki de , nasibin, beklemeyi öğretiyor

Çünkü biliriz ki, Allah kulunu bazen yoklukla
Bazen sabırla
Bazen de, kalbe düşen bir aşkla imtihan eder
Ve eğer bu sevda hayırlıysa
Rabbim onu helal nasip eylesin
Değilse, kalbime huzur versin