Sana Varmak Meselesi Şiiri - Mustafa Alp

yazılan kader
beni sensizliğe sürse de
ben o yoldan dönmem be kadın,
yol dediğin biraz da inat işi zaten.

herkes unut der,
ben inadına hatırlarım
çünkü bazı insanlar
unutulacak gibi değil,
yaşanacak gibi.

gece olur,
uyku gelir kapıma dayanır
ama ben açmam hemen
çünkü bilirim,
sen en çok uykunun ince yerinde beklersin beni
bir düş kadar yakın,
bir ömür kadar uzak.

bazen bir sigara yakarım mesela
dumanında yüzün çıkar,
ben çekemem içime
çünkü sen girersin içime
nefes diye, yangın diye.

kader mi?
güldürme beni.
kader dediğin
iki dudağın arasına sığacak kadar küçük bazen
gel desen, gelirim
git desen.
işte orası zor.

ben sana varmayı
öyle büyük laflarla anlatamam
ne şiir yetiyor
ne dil, ne de kalem.

ama bil şunu,
ben sana bazen uykumda geliyorum
bazen de hiç ummadığın bir anda
yanağındaki o küçük gamzede saklanıyorum.

çünkü insan
en çok sevdiği yerde kaybolurmuş
ben kayboldum,
ama şikayetim yok.

sen yeter ki gül,
ben o gülüşte
kendime bir ömür bulurum zaten.