Hiç bitiremeyeceğin şiirin şimdi ne hâlde… biliyor musun?
Kâfiyeli bıraktığın şimdi dağınık yâr!
En güzel dünlerin önüne koyduğun virgüllerin yerinde noktalar esiyor artık…
Anlamlı dizelerin oldu bir bir anlamsız…
Alımlı kelime oyunların, parçalarından bir ya da birkaçı ya da çokçası kayıp yapboz’a dönük…
Hayat karanlığına inat ışık saçan cümlelerin ise sönük mü sönük…
Kafamı kaldırıp bir üst dizeye bakmak istediğimde kahroluyorum görerek aradaki uçurumları…
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta