Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
İki damla yaş yuvarlandı gözlerimden.. Biri o kutsal varlık için, biri de onun, kendi gibi değerli Paşa'sı için..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta