İyi değilim bugün Mira.
Saymıyorum uykusuz geceleri.
Çoğaltıyorum sanma hüzünleri.
Kıstım bil ki binlercesini.
Kendime bile hatırlatmıyorum çoğunu.
Başımda, kalbimdeki kadar boşluklar.
Hey hat kimler vardı kimler.
Yerini beğenmeyen ne ünsüzler.
Yüz yıl oldu, bir asır daha geçer böyle.
Değişmez buraların düzeni.
Acıyla yoğrulur hep insanın kalbi.
Kalbi, gözü, aklı olmayan ne mutlu.
Bil ki Mira,
Dokunsan gözlerimden dökülecek yaşlar.
Kaç zamandır terkedilmiş ellerim.
Harcı dökülmüş taştan ev gibi.
Yıkılır bu gidişle,
Çıkmaz belki de,
Nisan yağmurlarına kadar.
Kenan Gezici 16 /01/2026
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 11:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!