Sana geliyorum hep.
İçtenlikle sana vurgun kalbim,
der ki: “Bırak, bu nasıl edep?”
Edep bilmez ama sensin benim.
Eğer ben seni tek bir an bile düşünmeseydim,
rüyalarımda seni görebilir miydim?
Farz et ki görmedim…
Seninle konuşmam gereken her şeyi
nasıl sığdırabilirim bir ömre?
Sana geliyorum hep.
Düşlerken bile seni,
kokunu çekiyorum içime.
Cehennemden bir yer ayırsam,
cennetime giderim çünkü.
Sana geliyorum hep.
Emre Cem AkburuKayıt Tarihi : 26.07.2026 01:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Gitmeye cesaret edemediğin yerleri kendi içinde kabullenmenin tanımı




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!