Sana geldim Allah'ım Şiiri - Recep Turcalı

Gel...
Sessizliğin içinden bir ses çağırdı beni...
""Gel...""
Ne yol sordum...
Ne yön...
Kalbim yürüdü Sana...

Sana geldim Allah'ım...
Kapına geldim Allah'ım...
Beni bana bırakma...
Sana geldim Allah'ım...
Sana geldim Allah'ım...
Rahmetine sığındım...
Bir kul oldum huzurunda...
Sana geldim Allah'ım...

Ben beni ararken kayboldum.
Dünya dedim...
Bir gölgeye aldandım.
Bir secdede öğrendim;
En yakın Sen'mişsin.
Bir damlada denizi,
Bir nefeste rahmeti,
Bir ""Gel"" de bütün ömrü buldum.

Sana geldim Allah'ım...
Kapına geldim Allah'ım...
Beni bana bırakma...
Sana geldim Allah'ım...

Ney gibi içimden
Hasret geçti.
Döndüm...
Semâ eden derviş gibi.
Her dönüşte
Bir perde kalktı.
Ben eksildim...
Aşk çoğaldı.
Sen göründün.

Ne mal...
Ne makam...
Ne şöhret...
Hepsi rüzgâr...
Bana yalnız
Adın yeter.
Kalbime
Bir ""Gel""
Demen yeter.

Sana geldim Allah'ım...
Ben yokum...
Sen varsın...
Dünyayı değil...
Nefsimin zincirlerini bıraktım.
Kapında
Bir toz olayım.
Yolunda
Bir iz olayım.
Adını
Son nefesimde söyleyeyim...
İlk nefesimde duyduğum aşkla...
Sana geldim Allah'ım...
Sana geldim..."