Sana demiştim ya Şiiri - Murat Ülkü

Sana demiştim ya, bir kez dönersem sırtımı,
Bir daha ne sesim gelir, ne de izim kalır.
Yıktın en sonunda sabır denen o son rıhtımı,
Şimdi gönül limanımda derin bir sessizlik kalır.

Sen kazandın ey sevgili, bak gidiyorum işte,
Gözümde ne bir damla yaş, ne kalbimde sızı var.
Vazgeçmek de bir zaferdir aslında bu gidişte,
Kendi karanlığında boğulan bir enkazın var.

Ardıma dönüp bakmam, yeminim olsun sana,
Küllerinden doğmaz artık bu sevdanın ateşi.
Güneşi haram ettin sen her gün bu cana,
Artık başka ufuklarda ara o sahte güneşi.

Yoluna gül sermiştim, sen dikenleri seçtin,
Kadir kıymet bilmedin, hep yüksekten uçtun.
Kendi ellerinle bu kutsal sevdayı geçtin,
Sen kendi masalında, kendi sonuna kaçtun.

Şimdi hatıralar kalsın o soğuk sokaklarda,
Yalnızlığın rüzgarı vursun artık yüzüne.
Ben yokum artık o beklediğin duraklarda,
Düşmesin gölgem bile senin sahte izine.

Bir zamanlar canımdın, şimdi ise bir yabancı,
Zaman her şeyi süpürür, biter bu büyük acı.
Senin olsun o gurur, o bitmek bilmez sancı,
Gönlümün sarayında bitti hükmün, ey tacı!

Muhannet kapısında boyun büktürdün bana,
Bir yudum vefayı çok gördün yanan bu cana.
Helal etmiyorum artık geçen ömrü sana,
Yıkılsın hayallerin, dönmesin bahara, yana.

Sustukça tepeme çıktın, sandın ki bu korku,
Oysa edepten susardım, bendeki asil duyguydu.
Senin aşkın bir oyun, bir yalan, bir uyku,
Uyandım en sonunda, bitti o eski büyü.

Artık adını anmak bile dilime bir yük,
Bende bıraktığın o yara, sanma ki çok büyük.
Yıkılan saray değil, sadece küçük bir höyük,
Senin kalbin taşlaşmış, her yanı sökük sökük.

Mührü vurdum kalbime, kapıları kapattım,
Seni bir çöp misali geçmişe fırlatıp attım.
Ben bu büyük kavgayı aslında tek kazandım;
Vazgeçtiğim gün inan, ben yeniden yaratıldım.