Coşkun ırmaklar gibi omuzlarına dökülen saçlarından süzülerek
Saç derine derinlemesine nüfuz eden şampuan olmak isterdim
Kelle koltukta kaçaklar gibi beyninin düşünce lobuna sürünerek
Özgürlüğe kapak atmanın ferahlığıyla sınırsız düşlerine girerdim
Allah canımı alsın o ceylan gözlerini tek bir an olsun yakmazdım
Gücümün yettiği ömrümün bittiği güne kadar güldürmek isterdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta