Samatya, aşkların yaşanıp, aşkların birleştiği;
Dünyadaki en renkli ve çiçeklerle dolu gönülde bir vadi.
Belki son gördüğüm yer seni,
Belki de kalbime saplamak için attığın okun hasret dolu yolculuğu.
Samatya, diyar diyar dolansan da çıkan tek kapı.
Artık sevmiyorum ve istemiyorum sarı yaprakları.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta