Gönlüm aşklardan sonra yaralardan akan kanlar için kuyu oldu.
Bedenim ve ruhum kuyunun kölesi, ip ile kova oldu.
Hareketi amaçsız, bir aşağı bir yukarı; içi kan dolu.
Biraz daldığımda fark ettim; artık eski, gözümde siyah - beyaz
Onca olanlardan sonra zeytin kadar bile tadı olmaz.
Sızı dinmez, ateş sönmez, dil dönmez, göz görmez, kuyu kusmaz.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sus bak duyacaksın dağların sesini, hayat ritmini;
Rüzgar sesi ve yapraklar başka diyara götürür seni.
Mükemmeldi tebrik ederim.....Sessizliğin sesini dinler gibiyim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta