Kendi olamadan ‘biz’e soyunanlar
‘’İpek yol’’un üzerindeki istasyonlar
Her şeye muktedir görüp kendilerini
Altın kafes içinde coşanlar…
İki pala bıyığınız olsaydı
Bir omuzdan diğerine uzansaydı
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Sadece alkışlıyorum... Çok çok güzeldi....
Boyuna-posuna, efelenmelerine değil çıkıp gideceği yere bakmak lazım kişinin..., klozet kapağı da., oturduğu tahtta altın olsa ne çıkar...
valla beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta