Dinmiyor yaşamak uğruna ne ses ne de dökülen yaş.
Adsız mı kaldı, adı sanı duyulan ölmek olsa gerek.
Kim geçse önümden eski yaramı kanatıyor bilmeden.
Bilerek üstümü derin çiziyor göğsümün.
Herkes suçsuz, günahsız benimdir sanırım bu günah.
Ve ben biliyordum anlıma sürülecek karayı.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta