Salim Kanat Şiirleri - Şair Salim Kanat

Kadim bir gelenekse hüzün
Neş’eyi hangi kumaşa dokumalı?
Bazı gözler sonsuza bakar
Kendi gelir hüzün neden çağırmalı

Palamutlar patlar güneşe sor

Uğramaz semtime delilik
Seni unuttuğum günden beri
Özlerim çokça
Susuz kalmış
Hor görülen çiçekleri
Tuhaf mı buldun sözlerimi

Unutulan duygular
Eski dostlar gibi gelir
Yeniden uyanan bahar
Sevgilinin sunduğu çiçek gibidir

Yıldızlar
Gecenin şen çocukları
Dipsiz bir mekânda
Köşe kapmacadır oyunları
Ve Ay
Sessiz bir tebessümdür

kaybettiğim bir mücevherdi aşkın
içimi burgulayan hatırladıkça
/ehline âyan
ve titrer ellerim ellerini andıkça
her ânı her an hatırımda gidişinin
âh! .. neler çektiğimi bilyor musun

Kaldırdım bir peçeyi;
Karşımda yine peçe..
Bu peçeyi görünce,
Düştüm yeni dertlere.

Kimbilir hangi şanslı ağacın dalı
Elindeki asâsı
Alnındaki çizgiler
Her biri bir dertten devşirilmiş
Ap ak bir nur fışkırır iki kaş arasından
Bürür aydınlatır geceyi bile

olacağı buydu işte
yakalandık yağmura
sırılsıklam ıslandık
işte sonunda

Biz yalnızlığı kararında severiz
Kendimizi aynalar için saklayan güzelleriz
Yeri gelir padişah yeri gelir köleyiz
Ateşten sudan düşmandan değil
Kendi ayak seslerimizden ürker
Ruhlarımızı taşıyan bedenlerimiz

Yarın erken uyan
Sabahın şavkıyan ışığını içeri al
Pencerede biraz oyalan
Dinle guguk kuşunun zikrini
Rüzgârla hasbihâle dal
Geldiği uzak diyarlardan havâdis al