Hakimiyetimin olmadığı bu hayatımda, hayallerimin kifayetsiz cümlelerle bir bir önemsizleştirildiği bu dünya artık bir önem arz etmiyor benim için..
Sen benim gün doğumsun
Güne merhaba deyişim
Ve hayata sımsıkı sarılışımsın
Sen hasta gönlüme şifa
Sevgime vefa
Ve en önemlisi sen benim
Korkuyorum, bir gün veda edeceğim sensiz dünyaya
Aslında ölmekten korkmuyorum elbet bir gün öleceğiz kaçınılmaz gerçek
Benim korkum seni bulmadan ve sana kavuşamadan ölmek
Vaad edilen cennette sonsuza kadar sensiz ve yalınız kalmak..
Yalnızlığım ağır geliyor artık
Nereye baksam hiçliğimi görüyorum
Kahrolası bir suçlu gibi dolaşıyorum cinayet mahalimde
Öldürülen umutlarımın, sevinçlerimin yasını bile tutamıyorum..
Bir şehirde yaşıyordu
Unutulmuştu, zaten istediği de buydu
Anımsanmak istemiyordu, kaçıyordu
Kaçıyordu herkesten
Ne kadar uzak o kadar iyi derdi!
Git gide uzaklaşıyordu herşeyden
Yalnız, hissediyorum ki artık bunun sonu yok. Saatlerce evde hiçbir şey yapmadan oturuyorum. Sonra tam çıkarken evde kalsaydım bir şeyler yapabilirdim gibi hissediyorum. Galiba heρ acele ettim. Heρ yapması gereken çok şey olduğunu hissedip, hiçbir şey yapmak istemeyen biriydim. İçimde adı boş ukdeler biriktirdim. Dolduracak birini bekledim, kendimden umudu kestikten sonra. Sonra beklemekten de vazgeçtim.
Artık yorulmuştu daha fazla taşımıyordu ayakları onu
Ağır geliyordu ruhu bedenine
Gitmek terk etmek istiyordu bedenini
Ve bu bedenin ait olduğu şehri..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!