Salih Özalaşan Şiirleri - Şair Salih Öza ...

Sevmek; yüreğimde sen varsan güzel
Sevilmek; senin sevgin hepsinden güzel
Mutluluk; senin kolarında olmak çok özel
Ölüm; sen olmayınca zaten bu can gider

Feryat; sen olmadığında ilk aklıma düşen

Yalnızlığımı yazsam sayfalara
Ağlar benimle iki gözü iki çeşme
Yüreğim öyle hasret dolu ki
Yalvarırım ne olur yaramı deşme
Haykırsam feryadıma dağlar yıkılır
Bunu adına diyorlar umutsuz sevme

Sana demiştim sevme yanarsın ateşlerde
Yıldızları sayarsın karanlık gecelerde
Çığlıkların olur geceye perde
Hesabını benden sorarsın sonra mahşerde
Gözlerine yaşlar dolar kalbin hep serde
Yüreğinde dinmez sızı, çare yok hekimde

Sen, Sen yokmusun sen
Nasıl, Niçin,
Nereden, girdin hayatıma
Beyaz atlı prens desem
Değilsin
Senin bir atında yok aslında

Derdimi kim dinler sen olmasan bu alemde
Olmaz ilaç merhem yaram inan ki sinemde
Sanma bana herkes dost görünür bu alemde
Tanrım şahit bana başka dost yok bu alemde

Yalnız sen varsın bana yüreğinden bağlı

Gönlümdeki şu hasreti anlatsam
Üzülürsün hüzün dolar yüreğine
Leyla’dan beterim nasıl dayansam
Adını anmasam başlayamam günüme
Yalnız sen varsın seni özlerim
Dayanmak ne kadar zor hasretine

Belki son defa senden ayrılacağım
Ama olsun, böyle her gün ayrılmaktansa
Belki son defa yalnız kalacağım
Ama olsun, böyle her gün ne zaman diye soracağıma
Belki son defa ardıma bakacağım
Ama olsun, böyle her gün korku içinde yaşayacağıma

Ve bir babalar günü daha
Beni ağlatan; Ağlatan ama mutlu eden
Hüznü, acıyı, özlemi, acı geçmişimi
İki mevsimi bir güne sığdırdığım
Asla yaşamak istemediğim
Yaşadığım için sonsuz mutlu olduğum

Benimde hayallerim vardı, toz pembe
Sığdıramazdım kendimi, saraya köşke
Yıkılmayız diyordum, başımız kalır gökte
Bir gün öyle bir vurdu felek, hançeri ta göğsümüze
Kapanmaz bir yara açtı, yüksek uçan gönlümüze
Yaşımız dokuz, hayatı tanımayan güçsüze

İl Bursa, ilçe Nilüfer
Taşından saraylar kur
Toprağını gül bahçesine ser
Belde Akçalar
Toprağına taş eksen, gül biter
İnsanları cana yakın