Salih Özalaşan Şiirleri - Şair Salih Öza ...

Sen yüreğimdeki sönmeyen yangın
Sen doruklarına tırmadığım aşkın
Sen ardında dolanmaktan olduğum şaşkın
Sen yüreğimde ilk sevda ilk aşkım
Ben sana sonsuza dek bir köle
Ben uğruna ağıtlar yakan bir güle

Sana bir gül göndereyim dedim
Rengi kanım gibi kırmızı
Kokusu sana benzeyen
Kokladığımda yüreğime çöker bir sızı
Seninle sensizim bir başıma yalnızlar yalnızı
Seni düşündüm, senin için çaldım şarkımızı

Benim kim olduğum bu kadar mı önemli
Say/ki bir deli divane
Güneş bu kadar sıcak olmasa Dünya döner mi
Say/ki bende etrafında bir pervane
Toprak değil mi bedenimiz
Bir gün dönmeyecek/miyiz geldiğimiz yere

Bir çift kestane rengi göz
Hap/solmuş camdan gözlüğe
Bakışlar yorgun ve mahzun
Hüzün çökmüş endamıyla kirpiğine

Eline almış çelikten bir şiş

Ne söyleyeyim, ne yazayım senden yana
Her yer karanlık desem yalan,gün gece olsa da
Bir daha sabah olmasa, ebedi Güneş batsa da
Yüreğimde sen varsın: İnadına Güneş’i kıskandıran

Gökte yıldız parlamasa ne olur

Bu gün öylesine dalmışım yine
Gözleri kapalı geçmişimden geleceğime
Sevdalandım sanırdım ya zaman zaman
Oysa kimse girmemiş senin gibi gönlüme
Silinmiş unutulmaya yüz tutmuş sevdalar
rastlayamadım kimsenin izine

Azdır bana ettiğin
Hakkımdır benim bin musibet
Bilmedim bedenim kıymetim
Düşman belledim kendim ettim eziyet
Gül cemalim soldu
Döndü şimdi virane bir şehre

Gidenin ardından ağlarız
Gitmenin verdiği acıyı bilmeden
Gitme kal; ikimiz bir canız
Ayrılık acı bin defa ölümden

Gidenin gözü ardında

Yaşanmayan sevdalar vardır
Yaşatılır usanmadan hayallerde
Kış gelmez hayal kuran yüreklere
Karlar altında da kalsa bahardır
Sevilmeyi beklemez sever delicesine
Bin can olsa fedadır onda sevgiliye

Adını hayal ağacı koymuştum
Dalların uzayacaktı ben hayal kurdukça
Sevdalara seninle yol almıştım
Yaprağını dökmeyecektin ben hasret kaldıkça
Toprağını sulayacaktı yüreğine sevda düşenler
Adaklar asılacaktı uzanan dallarına