Salih Özalaşan Şiirleri - Şair Salih Öza ...

Bir ben miyim; boyun büküp giden?
Ardına bakmadan, gözlerinden akan yaşla
Bir ben miyim; sevilmeden ölesiye seven?
Hiç bilmeden, tanımadan, tutulan böyle bir aşka

Bir ben miyim; ateş böceğiyle dertleşen?

Nede güzel söylemiştin
Gitme ateşlerde yanarsın diye
Ateşte yansam razıyım çoktan
Döndüm ateşin bile yakamadığı birisine
Ölsem diyorum ya bazen son çare diye
Toprak bile kabul etmez beni

Değişmiş zaman ile mekan
Aykırılık olmuş ilke
Cümleler kurulur olmuş bam telinden
İnsanlar yönelmiş seks ile şirke

Tecrit edilir olmuş yaşayanlar sade

Ah be deli sevdam
özlemek ne ki
yüreğim öyle acıyor ki
anlatılır gibi
yaşanır gibi değil
sevda desem

Yine yürüyorum sensiz Arnavut kaldırımların da
Sanki ayak izlerini görüyorum yürüdüğümüz bu yollarda
Hüzünleniyor yüreğim her attığım adım da
Hatırlatır seni bana Arnavut kaldırımları

Sıcaklığın sarar benliğimi bu soğuk taşlı yollarda

Sen beni hep gülerken gördün değilmi
Ya ağladığım geceler kadere isyanlarım
Sen beni hep mutlu sanıyorsun değilmi
Ya umutsuz kalbimdeki özlemlerim
Sen beni yıkılıp yerlerde görmedin değilmi
Dost sandıklarımdan yediğim darbeleri

Seni özledim
Ağustosta çatlamış toprağın
Yağmura delice hasreti gibi
Seni bekledim
Uzayıp giden nehirlerin
Denizle buluştuğu yer gibi

Seni sevmekti benim kaderim
Kaderime nasıl karşı gelebilirdim
Baktığım heryerde sen vardın
Ben nasıl başka birini sevebilirdim
Gözyaşım sendin, gözlerimden akan
Gecelerimde sendin yıldız olup parlıyan

Sevda dedikleri gönülde bir pınar
Pınardan su içersin yüreğin yanar
Çağlayıp akar dinlemez önünde engel
Bir kapılmaya gör bak sana neler yapar
Kendini bulursun denizler ortasında
Rotasını kaybetmiş kaptansız bir gemi misali

Sevdalar sanaydı, sanaydı sevmeler
Umutlar sanaydı, sanaydı ermeler
Yalvarmalar sanaydı, seniydi beklemeler
Gözyaşı sanaydı, seninleydi gülmeler

Bende hayat sendin