Salih Özalaşan Şiirleri - Şair Salih Öza ...

Yıkıldı habersiz birer, birer
Beni aldatan dev aynaları
Yok/oldular bütün sevenler
Kalanlar dev aynasının parçaları

Bir merkebim bile yokken

Edalı bir dilber var karşımda
Abı hayat gizli onun bakışında
Yüreğim sızlar her kaş çatışında
Gül ki yüzünde açsın hep güller

Dili söyler kelâmı bal ile

Bugün seni andık dost meclisinde,
Kimlere kucak açmadın ki, sen tarihinle
Tarihi sen yazdın Fatih’in fethi ile
Saltanatın beşiği; Ey aziz İstanbul.!

Seni muştuladı ümmetine yüce peygamber

Ben cehennemde yanmak istiyorum desem
Cehennem ateşi az gelir benim gibisine
Bedenimde fani bir can ne mümkün ona eza etsem
Gülün rengi pembe kara bile az benim gibisine

Çarmıha gersem kanım damlamasa bedenimden

Sana sitem etmeyeceğim
Duymayacaksın asla kem sözleri
Sen veda et ben etmeyeceğim
Yüreğimden duyacaklar hep o nağmeleri
Aşka dair yazacağım, kimse bilmeyecek
Yüreğimdeki sana ait sitemleri

Daha çok küçüksün Bebeğim
Hayatı zamanla sende tanırsın
Şöyle bir bak etrafa gönül çiçeğim
Sevmenin mutlu olmaya yetmediğini anlarsın

Toprakta yağmura hasret mevsimler boyu

Seni sevmek çok güzel
Birde delicesine özlemek olmasa
Hasretin miski amber burnumda tüter
Ne olur sanki.? Güneş sensiz doğmasa
Gözlerimi kapatsam benimle hayalin
Bedenin ırak ruhun karşımda

Bir bebek ağlıyor
İki gözü iki çeşme
Daha diyemiyor, ne baba
Nede neredesin, gel anne
Yıkılmış her yer olmuş harabe
Yığılıp kala kalmış

Ne olurdu tanrım
Bugün lokman hekim olsaydım
Bulsaydım tüm dertlere çare
Çok uzakta olmasaydım
Şöyle bir uzansaydım yare
Olsaydım onun derdine çare

Artık gidiyorum herşeye elveda
Ömrümün son demi bu son veda
Sevgiler yaşanmaya değer, ömür feda
Ömür kalmamışsa artık, yetmez seda
Sesimi duymadın, duymadı, duymadılar
Yüreğimi görmedin, görmedi, görmediler