Salih Karagöz Şiirleri - Şair Salih Karagöz

Adın kalır her yanımda
Savrulur
Yanyana büyüyen
Kırmızı güller
Yorulur
Süslü konuşan diller

Yandı içimde on hektar alan
Yeşilime kıydı dertli vedalar
Söndüremedi gözümden düşen şu yaşlar
Ya ateş ya aştır, yersiz evsiz bırakan

Yangına körükle gitme
Yağmuru biriktir, şu gözlerimde
Fayda vermeyen, feryatlar niye
Közlerim sendedir
Yüreğim sende

Bir nehir içerim hürmetle eğilip
bilmiyorum
belki de yangın yeriyim..

Oy oy dağlar başında yangın
Yanıyor çayır çayır
Gözleri güzel yarim
Zülfün elimde yarim

Gözleri bir nehri taşıyor gibi
Ilık baharlara aitti kalbi
Sürdü saçlarını, bağrını dövdü
Ağırdı kışlar, yazlar gelmedi..

Güzel olur güldüğünde
Hava durumum
Birden bir güneş alır
Karanlık odam
Taze taze çatlar
Tohumlarım

Sevdiğine gider mi bu deniz
Bu yollar
Bu kuşlar

Yeter mi en derin deniz
Seni kollarımda sarmaya..

Tutunamadım
Sevgi verdim
Emek verdim
Beni bitirdim
Yetmedim

Yol mu var ?
aşktan öteye
kızıldan maviye
nehirden denize
söyle yol mu var ?