EY HALKIM, UYAN!
Belli ki dert büyük, perişan düşün
Kalemin kan kusmuş, kasvete esir...
Sabrın son raddede, donuk gülüşün
Ne desem bilmem ki, etmez ki tesir.
Gam dolmuş sînene, âh der inlersin
Saz olmuş kalemin, çalıp dinlersin
Volkana düşmüşsün, zor serinlersin
Üzgün dizelerin, ağlıyor nesir.
Sebep ne hiç sormam! Ârife ayan
Yaşanan olaylar akıla ziyan
Yer ve gök çınlarken "Ey halkım uyan! "
Dinleyen kalmamış; dil müteessir.
Haklısın, adı var namusun, arın
Helâli binde bir yapılan kârın
Anası ağlıyor umum efkârın
Herşey uluorta, ifşa olmuş sır.
Yine de, sorarsan, derim ki diren!
Gün gelir duyulur çaldığın siren
Uzanır bir yiğit, çekilir firen
Sen-ben-o, biz varsak, diz çöker asır...
Kayıt Tarihi : 21.08.2014 23:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ilham OLAN ESER; YARALI Ne hâldesin diye sorma ne olur Yarama tuz basıyorum… Şimdilik! Seller bile akar akar durulur Sabır deyip susuyorum… Şimdilik! Az çekmedim zamanenin cevrini Takmıyorum artık dönen nevrini Meymenetsiz, merhametsiz devrini İçtikçe kan kusuyorum… Şimdilik! Cürümleri inkâr edip kızsınlar Aldırma hiç kudursunlar, azsınlar Dünya ahret kuyumuzu kazsınlar Dizginleri kasıyorum… Şimdilik! Kader günü hep kötüye örmez ya Üç beş afet defterimi dürmez ya Kasırgalar sonsuza dek sürmez ya Düşünceyle esiyorum… Şimdilik! Sinsi... Kalleş... Sevemedim bu çağı Sırtımda çok arkadaşın(?) bıçağı Bilirim de tümsekleri, alçağı İrtibatı kesiyorum… Şimdilik! Hemen eğme suratını, kararıp Yaprak düşer zamanla bir sararıp Takvimlerden birer birer koparıp Umutları asıyorum… Şimdilik! Bekliyorum… Getirince punduna Gerek kalmaz ne demir ne oduna Şaşacaksın sözlerimin kunduna Kandilimi kısıyorum… Şimdilik! 14.08.2014 00.06-02.05 Salih ERDEM
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!