Ellerinde tutmak isterken sevdayı, sarı çiçeklere yazdım düşlerimi,
Oysa eflatun saflığında hisler toplamıştım senden.
Bir yaz meltemi eserken gönle,içerimde sarsılmaz umutlarımla,
İstanbul gözlerimde sevda, saklama benden, gönlüm bırak büyüsün.
Gönül doymaz bir başka yerde, ne sunarsan sun altın kafeste bülbül.
Dur örseleme! dolmaz o sularla, gönül göllerim içmez, kuytular sensiz suları.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta