Piyer loti tepesine çıkarken yokuş yukarı yolda...
Gönlümün pası silindi.Kadife kokulu kolda.
Piyer loti tepesinde düşler yeşerttim...
Haliç gülüyordu, keder yok olurken orda...
Kaldırımlar,çilekeş yalnızların sevdasını gördü,
Orda gönülden gönlüme bir perü gergef ördü...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta