Bir mantık var evrende döndüğümüz gördüğümüz
Belki bir an ağlayıp belki ömür boyu güldüğümüz
Eşim eşim eşilmeyle oluşan aynı kanayan toprakta bir yara
O yarayı kapatan yine insandır gömülür olur bir yana
Her daim hoş sohbetinle kulağımızda eksilmez sesin
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta