Sakının dilden siz Şiiri - Murat Ülkü

Sakının dilden siz, çıkan sözleri,
Gönül kırmanın zor, olur çaresi.
Söndürmeyin içte, yanan közleri,
Her lafın bende var, bir bakiyesi.

Gözüm görmez sanma, perde kalkar ya,
Hakikat kapını, bir gün çalar ya.
Gizli sandığın o, büyük fırtına,
Gelip de bağrımı, bir gün deler ya.

Kulağım duyuyor, rüzgâr fısıldar,
Dost bildiğim dilden, sitemler dolar.
Sırtımda hançer var, yaralar kanar,
"Eyvallah" demek de, dünden kalmadır.

Hayranım çok imiş, sevdiklerimde,
Ok olup sönerim, köşklerinizde.
Nefret barınamaz, sevgi var bizde,
Lakin her yanlışın, dönüşü yoktur.

Meclislerde adım, geçerse sakın,
Yalanla ömrünü, tüketme bakın.
Dürüstlük hırkasın, üstüne takın,
Eğriyi doğrudan, ayırın artık.

Dönüşü olmayan, yola saptınız,
Kendi elinizle, kuyu yaptınız.
Geçici hevese, gelip taptınız,
Vefayı bir yana, fırlattınız siz.

Yerin altı vardır, duvar kulağı,
Mazlumun ahıdır, Hakk’ın durağı.
Sizin lügatte yok, gönül ocağı,
Lakin bu Murat’ın, farkı başkadır.

Gölge gibi izler, her adımımı,
Unutmayın benim, bu feryadımı.
Kimseler bilmez ki, sızlayan yanım,
Sözle yaktınız siz, tüten ocağımı.

Sessizlik sanmayın, acziyet hali,
Fırtına öncesi, bir sükût hali.
Kırıldı mı testi, tutmaz emsali,
Dikiş tutmaz artık, aşkın yarası.

Son sözüm şudur ki; dünya baki değil,
Kötülük ekenin, sonu hayır değil.
Yıkılan o gönül, bir daha şah değil,
Garip bir yolcuyum, kervan dönmez geri.