Sait Muharrem Say Şiirleri - Şair Sait M ...

Bir kent
bir kadın
ve kentte bir kadın yalınayak
sıradan birisi değil
sevdiğim kadın
ve sevdiğim kent

Mahallenizin şekilsiz balkonlarımıydı?
Sardunyaları sarkıtan şarkılarımıza,
Yoksa senin belli belirsiz utangaçlığın mı?
Büyüttü beni,
Eskiden daha sık kalkıp gelirdi çocukluğum
Senin belli belirsiz varlığında

sen beni öldürüyorsun
ellerinde kir pas içinde bir bıçak
yüzyılların yanlızlığı üzerinde
sen beni öldürüyorsun
umut beklerken senden
uçurtmalar beklerken savrulan ikimizin ince şarkısına

Kendimi beğenirim oldukça
Beni okuyunca sıkılmazsın
Bu kesin
Vakit kaybetmiş de olmassın
ayrıca,
Yanındayım sen okurken satırlarımı

Ölümü hiç anlamam,
Anlaşamayız...

Uçurum kenarında
Bir çocuğun bez bebek hayalinde mi?
Yaşama kırılmışlık dolusu

Üzerine sendeleyip düşebileceğin
sadece şehrin ışıkları
o kadar yanlızsın işte
aldatıcı renk cümbüşü gözünü kamaştıran
yanlız değilsin diye haykırırken
arka sokaklarında en ince tezgahtan geçmiş

Dolaşıyorken bu sokaklarda
başka sokaklarda dolaşamadığım için ama
menzilimde hep beni beklediğini bildiğim
kirli raflarda
hayatımın yaşanmamış aşk romanlarını

Uzaktan sevmeliyim ben,
Elindeki simidin dökülen susamlarını
Karşı kaldırımdan seyretmeliyim
Her yeni günde sana dair umutsuzluğum olmalı
Göz yaşların çaresizliklerin
Çok sık konuk olmamalı zihnime,

Neredeydin dersen,
Allık sürmekle meşguldüm
ölü yüzüne taze yokluğunun
Ve dahi hatıraların,

Kaybettiğime inanamadan

En kolay ve içten
bir anne fısıldar
Yüzyılların Yalın,
Barış kokan kaval konçertolarını
Koynuna teslim
Her çocuga.