Şafak yıldızı gibi gökte parlayan
Ela gözlerin güneşi gölgede koyan
Nasıl bir güzellik bu kıskanır duyan
Gül bahçemde güle boyun büktürür
Ümitsiz aşklara umut ektirir
Laleler sümbüller gibisin Şengül
Aşk ateşi yanar bende
Tüter bağrımda sinemde
Seviyorum sevmesende
Sevdan ile avunurum
Dert adamı oldu adım
Açtım yüreğimi o nazli yara
Beni dinlemiyor neyleyim Yarab
Boşuna anlattım çektiklerimi
Halden anlamıyor neyleyim Yarab
Hayat yordu beni kalmadi gücüm
Cennetten bir parca dünyada kalan
O benim vatanım o benim yurdum
Şehitler kanıyla emanet olan
O benim vatanım o benim yurdum
Akan kan içinde yıldızlar gördük
Ey gönül tahtıma oturan kadın
Kapmışsın dostunda sevgilininde yerini
Arama hiç kendini vefasız gönüllerde
Dokun gönül telime gör kendi değerini
İster sarıl boynuma biz sevgili olalım
Gönderdigğin o mektup hala tenin kokuyor
O sitemli sözlerin beni içten yıkıyor
İnci tanesi gibi yazdığın kelimeler
Okudukca yureğime damla damla akiyor
Mektubunu koynumda yıllardır saklıyorum
Resmin değildi sanki sendin karşımda duran
O kara gözlerindi beni kalbimden vuran
Bu nasıl duygu bilmem yüregime hükmeder
Bana bunu tattıran resimdeki o Esmer
Aldığım en değerli hediye senin resmin
Birdaha aramam bir daha sormam
Hasretinden divane olsamda bile
Sevgini yarali kalbime gömer
Özlemin haykırsa gelsede dile
Çektiğim acılar sende anlamsız
Benmi yoksa aynalarmı küs bana
Yıllar oldu bakamadım ben ona
Ne bıraktın bende zulmin bu cana
Aynalara birde sana küskünüm
Gençlik gitti bak saçlarım bembeyaz
Bir güneş gibi doğdun sen dünyama
Öyle bir yaktınki bakamadım ben sana
Çevirdim yüzümü eğdim başımı ama sen yaktın
Sen yaktın biliyormusun yüzümü değil kalbimi yaktin
Halen yaniyor hiç sönmediki zaten kalbim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!