Gökteki ay ışık saçmaz
Gün doğarken güneş çıkmaz
Boyun büker güller acmaz
O cemalini görünce
Dalga susar çaylar akmaz
Birgün bu dünyadan çekip gidersem
Benim gibi seni kimler sevecek
Ben sevdim sen bana acı çektirdin
Kendi vicdanına hesap verecen
Feryadım yükselse çıkarsa şaha
Senin o bakışın ömrüme bahar
Çekme gözlerini benden nazlı yar
Sen gülünce bende çiçekler açar
Beni bırakıpta gitme ne olur
Sen gidersen dünyama doğmaz ki güneş
Kapattım gönlümü aşka sevgiye
Başka vefasızlar üzmesin diye
Ne dosta açılır ne sevgiliye
Kimse senin gibi sevmiyor gönül
Dosta sadık oldun segiliye yar
Aşk ateşi yanar bende
Tüter bağrımda sinemde
Seviyorum sevmesende
Sevdan ile avunurum
Dert adamı oldu adım
Bir canım var oda al senin olsun
Seni seven bu gönlüme dokunma nolur
Kara gözlerindi tek bende kalan
Bir bakışın için ölsemde olur
Bu yürek yaralı sitem kaldırmaz
Açtım yüreğimi o nazli yara
Beni dinlemiyor neyleyim Yarab
Boşuna anlattım çektiklerimi
Halden anlamıyor neyleyim Yarab
Hayat yordu beni kalmadi gücüm
Ey gönül tahtıma oturan kadın
Kapmışsın dostunda sevgilininde yerini
Arama hiç kendini vefasız gönüllerde
Dokun gönül telime gör kendi değerini
İster sarıl boynuma biz sevgili olalım
Resmin değildi sanki sendin karşımda duran
O kara gözlerindi beni kalbimden vuran
Bu nasıl duygu bilmem yüregime hükmeder
Bana bunu tattıran resimdeki o Esmer
Aldığım en değerli hediye senin resmin
Şafak yıldızı gibi gökte parlayan
Ela gözlerin güneşi gölgede koyan
Nasıl bir güzellik bu kıskanır duyan
Gül bahçemde güle boyun büktürür
Ümitsiz aşklara umut ektirir
Laleler sümbüller gibisin Şengül
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!